• sa
  • Highlands
  • K
  • H
  • MNE
  • F
  • R
  • Roma
  • SA
  • Un
  • a
  • 1
  • Transalpina Pass
  • Transalpina Pass
  • Romania
  • Riding....
  • Moldova....
  • My shadow...
  • Ukraine
  • In Evinos river reservoir, Greece...
  • Curving...
  • Montenegro...
  • Croatia...
  • Bosnia i Herzegovina...
  • Bosnia i Herzegovina...
  • In Graz, Austria...
  • In Montenegro...
  • Ljubljana...
  • Bled lake
  • Bled lake to Bohinj lake
  • Nockalmstrasse, Austria
  • Bohinj lake, Slovenia
  • Triglav National Park, Slovenia...
  • Triglav National Park, Slovenia...
  • Grossglockner, Austria...
  • Grossglockner Pass
  • Grossglockner, Austria...
  • Don't drink and drive...
  • Nockalmstrasse, Austria
  • Graz
  • Nockalmstrasse, Austria
  • Nockalmstrasse, Austria
  • Nockalmstrasse, Austria
  • A1, Croatia
  • Curving in MotoLeonidio Race...
  • In a Gas Station in Serbia
  • On the road...
  • On the road in Hungary...
  • On the road in Belarus...
  • In Minsk, Belarus...
  • In Russia...
  • Borders Belarus - Russia...
  • On the road in Russia...
  • Riding in Moscow, Russia...
  • In Red Square, Moscow, Russia...
  • In Red Square, Moscow, Russia...
  • On the road in Russia...
  • Crossing a bridge in Latvia...
  • On the road in Latvia...
  • On the road in Trakai, Lithuania...
  • On the road in Trakai, Lithuania...
  • In Trakai, Lithuania...
  • On the road in Poland...
  • In Automotodrom Brno, Czech Republic...
  • In Automotodrom Brno, Czech Republic...
  • In Trigrad Gorge, Bulgaria...
  • In Buzludzha Monument, Bulgaria...
  • Morocco...
  • Morocco...
  • Morocco...
  • Morocco...
  • My son Konstantinos
  • Falkirk, Scotland...
  • Biogradsko Jezero, Montenegro...
  • Fez, Morocco...
  • Rabat, Morocco...
  • Transfagarasan Pass, Romania...
  • Careterra Austral, Chile...
  • Unpacking my new baby...
  • Leonidio, Greece....
  • Transalpina Pass, Romania
  • Transalpina Pass, Romania
  • In Romania...
  • Riding...
  • Moldova...
  • In Evinos river reservoir, Greece...
  • Curving...
  • Montenegro...
  • Croatia...
  • Bosnia i Herzegovina...
  • Bosnia i Herzegovina...
  • In Graz, Austria...
  • Keeping notes of the trip, in Montenegro...
  • In Ljubljana, Slovenia...
  • In Bled lake, Slovenia...
  • On the road from Bled lake to Bohinj lake, Slovenia...
  • Crossing Nockalmstrasse, Austria...
  • In Bohinj lake, Slovenia...
  • Triglav National Park, Slovenia...
  • In Triglav National Park, Slovenia...
  • In Kaiser Franz Josef Hohe, Grossglockner, Austria...
  • Crossing Grossglockner Pass, Austria...
  • In Kaiser Franz Josef Hohe, Grossglockner, Austria...
  • In Benedikt, Slovenia...
  • Crossing Nockalmstrasse Pass, Austria...
  • Walking in Graz, Austria...
  • Crossing Nockalmstrasse Pass, Austria...
  • Crossing Nockalmstrasse Pass, Austria...
  • Crossing Nockalmstrasse Pass, Austria...
  • Heavy rain while crossing A1 Highway in Croatia...
  • Curving in MotoLeonidio Race...
  • In a Gas station in Serbia...
  • On the road...
  • On the road in Hungary...
  • On the road in Belarus...
  • In Minsk, Belarus...
  • In Russia...
  • Borders Belarus - Russia...
  • On the road in Russia...
  • Riding in Moscow, Russia...
  • In Red Square, Moscow, Russia...
  • In Red Square, Moscow, Russia...
  • On the road in Russia...
  • Crossing a bridge in Latvia...
  • On the road in Latvia...
  • On the road in Trakai, Lithuania...
  • On the road in Trakai, Lithuania...
  • In Trakai, Lithuania...
  • On the road in Poland...
  • In Automotodrom Brno, Czech Republic...
  • In Automotodrom Brno, Czech Republic...
  • In Trigrad Gorge, Bulgaria...
  • In Buzludzha Monument, Bulgaria...
  • On the road in Armenia...
  • Military Road - Georgia...
  • Silk Route - Armenia...
  • In Tabriz - Iran...
  • Caucasus Mountain - Georgia...
  • Military Road - Georgia...
  • Flame Towers - Baku (Azerbaijan)...
  • Genocide Memorial - Yerevan (Armenia)...
  • Kandovan Village - Iran...
  • Kazbegi - Georgia...
  • Military Road - Georgia...
  • Tatev Monastery - Armenia...
  • Iran...
  • Tbilisi - Georgia...
  • Yerevan - Armenia...
  • On the road in Azerbaijan...
Εκτύπωση

Highlands (August 2011)

"Αφιερωμένο στην μνήμη του φίλου και συνταξιδιώτη μου Κώστα (Doc), που απλώς έφυγε νωρίς γιά ένα άλλο ταξίδι."

 

Στις 4 του Αυγούστου του 2011, και ημέρα Πέμπτη, ξεκινήσαμε άλλη μία ταξιδιωτική περιήγηση!  Είχαμε επιλέξει να περιδιαβούμε το Ηνωμένο Βασίλειο, και συγκεκριμένα τα Highlands και κατόπιν την Ιρλανδία.  Ήμασταν ανάμεσα σε δύο επιλογές την Πορτογαλία κ τα Highlands!  Η ζυγαριά στην αρχή έγερνε προς Πορτογαλία καθότι η Βάνα είχε ξετρελαθεί με το Πόρτο.  Ήμουν λίγο διστακτικός με αυτή την επιλογή, λόγω των υψηλών θερμοκρασιών που επικρατούν στην Πορτογαλία τον Αύγουστο.  Μετά από ώριμη σκέψη λοιπόν επιλέξαμε τα Highlands, που έμοιαζαν σαν φυσική συνέχεια του προηγούμενου ταξιδιού μας στο Nordkapp.

Οι ημερομηνίες του ταξιδιού είχαν ήδη καθοριστεί από τον Ιανουάριο, κ τα εισιτήρια κλείστηκαν τον Φεβρουάριο σε πολύ προνομιακή τιμή!  Όλο αυτό το διάστημα που μεσολάβησε μέχρι να φύγω, επικοινώνησα με φίλους που είχαν πάει, διάβασα οδοιπορικά, σε Ελληνικά κ ξένα forums, αγόρασα οδηγούς κ χάρτες, κ άρχισα να ‘’βγάζω’’ πορεία!

Μετά από αρκετή δουλειά, κ αρκετές προσθαφαιρέσεις έφτιαξα το ταξίδι….  Το παρουσίασα στην Βάνα, με την οποία όλο εκείνο το διάστημα συζητούσαμε τις λεπτομέρειες του, κι έτσι νοιώσαμε έτοιμοι!

Ένα μήνα περίπου πρίν το ταξίδι, ανέβηκα στην Αθήνα, για να συναντήσω τον Κώστα (Doc), με τον οποίο συζητούσαμε μια ιδέα που είχα, για να κάνουμε μαζί ένα μεγάλο και μακρινό ταξίδι το 2012 (στην Νότιο Αμερική).  Όταν τελειώσαμε την συζήτηση, άρχισε να με ρωτάει με ενδιαφέρον για το ταξίδι που επρόκειτο να κάνω στα Highlands, και αφού του άρεσε, με ρώτησε αν θα ήθελε η Βάνα κι εγώ να κάνουμε αυτό το ταξίδι παρέα με τον Κώστα κ την Ελπίδα (την σύζυγό του)!  Οι συνεννοήσεις ξεκίνησαν, καταλήξαμε στο ότι θα το επιχειρήσουμε, κι έτσι άρχισαν τα SMS και τα e-mails προκειμένου να κλείσει και ο Κώστας στα ξενοδοχεία που είχα κάνει κρατήσεις….

Μεγάλος αγώνας δόθηκε προκειμένου να εξασφαλίσουμε τα εισιτήρια για Πάτρα-Ανκόνα!  Μετά την κοινοπραξία ΑΝΕΚ-SUPERFAST, η κατάσταση ζόρισε πάρα πολύ σε διαθεσιμότητα και σε τιμές!  Με αρκετό τρέξιμο όμως βρέθηκε λύση κι έτσι εξασφαλίσαμε και τα εισιτήρια του πλοίου!  Έδωσα ότι υλικό είχα ετοιμάσει (χάρτες στο Autoroute και πληροφορίες για πόλεις και σταθμούς)  στον Κώστα για να τα μελετήσει κι αυτός και να μου πει την γνώμη του για να φτιάξουμε κάτι αν χρειαστεί, και…. all set!  Όλα πήγαν καλά λοιπόν, και μετρούσαμε πλέον τα λεπτά αντίστροφα μέχρι να φορτώσουμε τις μοτό μας, να φορέσουμε τις στολές μας και να μπούμε στο πλοίο….

 Με τον Κώστα και την Ελπίδα συναντηθήκαμε στις 4 Αυγούστου λοιπόν, στο νέο λιμάνι της Πάτρας και επιβιβαστήκαμε στο πλοίο για Ανκόνα.  Μές την καλή χαρά ήμασταν όλοι, αφού είχαμε μπροστά μας είκοσι ημέρες ταξίδι!  Την επόμενη ημέρα το μεσημέρι αποβιβαστήκαμε στο λιμάνι της Ανκόνα, και ξεκινήσαμε να διασχίσουμε την Ιταλία, με σταθμό μας για εκείνη την ημέρα την Γενεύη της Ελβετίας.  Οι μοτοσυκλέτες ξεπετούσαν γρήγορα τα χιλιόμετρα, και όσο πιο βόρεια πηγαίναμε και έπεφτε η θερμοκρασία, τόσο πιό όμορφα ακουγόταν ο ήχος του boxer….  Κι έτσι φτάσαμε στην Aosta, και αρχίσαμε να βλέπουμε τους ορεινούς όγκους (Mont Blanc) που υψώνονταν μπροστά μας επιβλητικοί.  Είχε κι ένα μικρό μποτιλιάρισμα, αλλά με τις μοτό μπορέσαμε κ προχωρήσαμε αρκετά γρήγορα.  Η τιμή για να περάσεις το τούνελ των 12 χιλιομέτρων (one way), μάλλον αλμυρή….24,30€!!!  Kαι μετά από 6,5 ώρες ταξιδιού, φτάσαμε στο Annemasse, 7 χιλιόμετρα πριν την Γενεύη, όπου θα περνούσαμε το βράδυ μας….

Το Σάββατο(6/8) το πρωί, φορτώσαμε τις μοτό μας για να συνεχίσουμε τον δρόμο μας με επόμενο σταθμό το Παρίσι.  Μία βίδα όμως στο πίσω λάστιχο του Κώστα (Doc), μας ανέβαλλε για λίγο την αναχώρηση…..  Αφού δείξαμε την φροντίδα μας στην μοτό του Κώστα ξεχυθήκαμε στους Γαλλικούς αυτοκινητόδρομους….  Η καταρρακτώδης βροχή για ένα πολύ μεγάλο χρονικό κομμάτι της διαδρομής μας, σημάδεψε το ταξίδι μας.  Το αδιάβροχο παντελόνι της BMW που φοράω τα τελευταία  5 χρόνια, μας άφησε χρόνους, αφού από το σημείο του καβάλου έμπασε νερό….  Οι δε μπότες μου Revit Apache που είχα αγοράσει πρίν 16 μήνες παρέδωσαν κι αυτές πνεύμα.…  Τα πόδια μου κολύμπησαν στο νερό των Γαλλικών αυτοκινητοδρόμων….  Νωρίς το απογευματάκι φτάσαμε στο Παρίσι.  Μετά το απαραίτητο φρεσκάρισμα στο ξενοδοχείο μας…. βολτίτσα κai ψώνια ….

Το επόμενο πρωϊνό αφήσαμε πίσω μας το Παρίσι….  Δρόμο πρός το Καλαί (Calais), όπου κατευθυνθήκαμε προς το  Eurotunnel, με το οποίο περάσαμε υποθαλάσσια την Μάγχη μέσα σε 30 λεπτά, και βγήκαμε στο Ντόβερ (Dover) της Αγγλίας, όπου αρχίσαμε να οδηγούμε από την αριστερή μεριά του δρόμου.  Το Αγγλικό ψιλόβροχο μας υποδέχτηκε και μας συνόδευσε μέχρι το Λονδίνο, όπου πρώτα κατευθυνθήκαμε προς τον ναό του τέννις…. το Wimpledon…. και κατόπιν πήγαμε στο ξενοδοχείο μας.  Αφού τακτοποιηθήκαμε κ φρεσκαριστήκαμε, ανεβήκαμε σε ένα κόκκινο λεωφορείο κ πήγαμε προς το κοινοβούλιο.  Στην συνέχεια επισκεφτήκαμε κάμποσα αξιοθέατα στην Αγγλική πρωτεύουσα και μετά είχε μπύρα και fish & chips....

 Την Δευτέρα 8/8 αφού τελειώσαμε με την επισκευή του ελαστικού του Κώστα, με την τοποθέτηση ενός μανιταριού, ξεκινήσαμε την πορεία μας για Λίβερπουλ με ενδιάμεση στάση στο Silverstone….  Μετά από 120 χιλιόμετρα, φτάσαμε στο Silverstone, όπου περιηγηθήκαμε στην πίστα και στις εγκαταστάσεις.  Αφήσαμε πίσω μας το Silverstone και τραβήξαμε βορειοδυτικά πλέον για το Λίβερπουλ.  Κάναμε μία στάση στην αντιπροσωπεία της BMW στο Northampton όπου αγόρασα καινούργιο αδιάβροχο παντελόνι, κ καινούργιες μπότες (Pro Touring 2).  Μας κέρασαν κι ένα καφεδάκι….  Και μετά την ανανέωση ξεκινήσαμε κ πάλι, και αφού διανύσαμε κάμποσα χιλιόμετρα -400 km περίπου- φτάσαμε στο Λίβερπουλ…. 

 Μπορώ να πώ ότι εντυπωσιαστήκαμε από την επίσκεψή μας στον καθεδρικό και μετά κατευθυνθήκαμε προς το κέντρο της πόλης όπου δεν μπορούσαμε, αφού ήμασταν στην πόλη των Beatles,  να μην αποτίσουμε φόρο τιμής στο Cavern Club, όπου έπαιζαν τα πρώτα τους τραγούδια…..

Το πρωινό της Τρίτης 9/8, μας βρήκε στο ξενοδοχείο στο Liverpool, να πακετάρουμε, και αφού φορτώσαμε και πάλι τις μοτοσυκλέτες μας, ξεκινήσαμε γιά το Εδιμβούργο.  Κάναμε μία μικρή στάση στο Carlisle για ένα καφεδάκι και συνεχίσαμε πάλι τον δρόμο μας, αλλά όχι πλέον από τον αυτοκινητόδρομο.  Μπήκαμε πλέον επίσημα και στην Σκωτία!  Το έγραφαν και οι ταμπέλες.... Welcome to Scotland....  Μπήκαμε σε μικρούς επαρχιακούς όπου η φύση άρχισε να μας τρελλαίνει με την ομορφιά της....  Το απογευματάκι με την συνοδεία του γνωστού ψιλόβροχου, φτάσαμε στον πύργο (Carberry Tower), όπου είχε κλείσει δωμάτια ο Κώστας γιά να μείνουμε.  Στο Εδιμβούργο, την "Αθήνα του Βορρά", όπως αποκαλούν την πόλη, περπατήσαμε στον γνωστό πεζόδρομο Royal Mile, όπου είδαμε διάφορα δρώμενα του φεστιβάλ που λαμβάνει μέρος κάθε χρόνο τον Αύγουστο, επισκεφτήκαμε το πανέμορφο κάστρο, το μουσείο του ουίσκυ, και πήγαμε και στην συναυλία του Newton Faulkner.  Αυτή η πόλη είναι ξεχωριστή, γιατί προβάλλει την αρχιτεκτονική της και την κουλτούρα της στον επισκέπτη....

 

Την Πέμπτη 11/8, αφήσαμε τα Lowlands κ το Εδιμβούργο κ τραβήξαμε βόρεια για τα Highlands……  Ήταν η στιγμή που περιμέναμε για να ξεκινήσει το πραγματικό ταξίδι….  Ήμασταν και πάλι στον δρόμο γιά το Inverness πλέον και πάλι με δυνατή βροχή!  Φτάσαμε στο πρώτο σημείο της διαδρομής μας, την γέφυρα του Φόρθ, 14 km  βορειοδυτικά του Εδιμβούργου.  Η γέφυρα που κατασκευάστηκε για να εξυπηρετεί τα τραίνα είναι ένα αξιοθέατο που αξίζει κάποιος να κάνει μία παράκαμψη για να την δεί….  Το επόμενο σημείο της διαδρομής μας (κάτω από συνεχή βροχή), ήταν ο τροχός του Falkirk….  Αυτό το θαύμα της μηχανικής, κατασκευάστηκε το 2002, για να συνδέει δύο ανισόπεδα κανάλια μεταξύ τους κ να επιτρέπει στα πλοιάρια να συνεχίζουν τα ταξίδια τους στα κανάλια….  Τρίτη στάση την Πέμπτη 11/8, στο δρόμο προς το Inverness ήταν στο Killin, όπου θα βλέπαμε τους καταρράκτες του Dochart (Dochart Falls). Το θέαμα πραγματικά όμορφο!  Η δύναμη του νερού, πάντα θα εντυπωσιάζει τον άνθρωπο….  

Η συνέχεια της… δροσερής μέρας μας βρίσκει ακόμα πάνω στις μηχανές συνεχίζοντας για Inverness.  Η φύση μας αποζημίωνε για το ζόρι που τραβάγαμε με την βροχή….  Η ποιότητα του ασφαλτοτάπητα το κάτι άλλο... πότε έβρεχε, πότε στέγνωνε (παρά την υγρασία) δεν περιγράφεται.  Ήταν τόσο μεγάλα τα κενά από τις πέτρες της ασφάλτου που λες και το νερό εξαφανιζόταν κάτω από την  άσφαλτο.  ΠΟΤΕ δεν νοιώσαμε ανασφάλεια από τον συνδυασμό βροχής - ασφάλτου - λάστιχου.  Στον δρόμο μας επισκεφτήκαμε και το αποστακτήριο του Dewars στο Aberfeldy, το Blair Castle, το αποστακτήριο του Cardhu στο Knockando, και το αποστακτήριο του Glen Grant στο Rothes…..  Σουρούπωνε όταν φτάσαμε στο Inverness, και μετά από σχετική έρευνα βρήκαμε ένα B & B (Bed and Breakfast) στα γούστα μας, όπου και καταλύσαμε.  Ο γηραιός και καλοσυνάτος ιδιοκτήτης του B & B επιμελήθηκε την βολεψή μας.  Εμείς αφού φρεσκαριστήκαμε ξεχυθήκαμε να γνωρίσουμε το Inverness και να φάμε κάτι γιατί η ημέρα ήταν δύσκολη....

Το πρωινό της Παρασκευής 12/8, ετοιμαστήκαμε για την μεγάλη μέρα, που περιελάμβανε το John o’ Groats!  

Αρχίσαμε να οδηγούμε πρός το βορειότερο σημείο του Ηνωμένου Βασιλείου, και στην διαδρομή παρατήρησα ότι οι δρόμοι είναι γεμάτοι από αποστραγγιστήρες  που βοηθούν στο γρήγορο στέγνωμα του ασφαλτοτάπητα μετά από βροχή….  Δεν βρήκα ούτε ένα απλό σημείο που ο ασφαλτοτάπητας μπορούσε να κρατήσει νερό κ να υπάρχει κίνδυνος υδρολίσθησης….  Πρίν το μεσημεράκι, φτάσαμε στο John O’ Groats, το κατ’ ευφημισμό "βορειότερο σημείο" της Αγγλίας, όπου βγάλαμε και τις φωτογραφίες μας, ήπιαμε το καφεδάκι μας και συνεχίσαμε τον δρόμο μας γιά το Castle of Mey, το οποίο βρισκόταν 20 km δυτικότερα κ πάνω στην πορεία μας.  Το συγκεκριμένο κάστρο ανήκει στην βασίλισσα της Αγγλίας, κ περνάει εκεί κάποια από τα καλοκαίρια της….  Επτά χιλιόμετρα δυτικότερα του Castle of Mey, βρίσκεται το Dunnet Head, το οποίο γεωγραφικά είναι το βορειότερο σημείο της Αγγλίας (και της Σκωτίας…)…..  Έτσι λοιπόν βάλαμε πλώρη προς το Dunnet Head….  

Και αφού ολοκληρώσαμε την επίσκεψή μας στο Dunnet Head, τραβήξαμε δυτικότερα για Durness και για Ullapool, όπου σκοπεύαμε να καταλύσουμε….  Ο καιρός μας έκανε το χατίρι κ μας άφηνε να απολαύσουμε την απίστευτη ομορφιά του τοπίου.  Σ’ αυτό το βόρειο κομμάτι το τοπίο θύμιζε έντονα την βόρεια Νορβηγία, και ειδικά το κομμάτι προς το Nordkapp.  Είναι γυμνό και λίγο άγριο….  

Αργά το απόγευμα, φτάσαμε στο Ullapool, το οποίο είναι απίστευτο σε ομορφιά…. Είχε αρχίσει ήδη να ψιχαλίζει…. Το ψάξιμο για δωμάτιο είχε αρχίσει πριν μπούμε στο Ullapool. Γυρίσαμε όλο τον τόπο κ δεν βρήκαμε πουθενά…. Απίστευτο! Παρασκευή κ όλοι έχουν βγεί για Π-Σ-Κ…. Αν προσθέσουμε κι αυτούς που είναι διακοπές…..  Δεν βρήκαμε ούτε δωμάτιο σε ξενοδοχείο, αλλά ούτε B&B….  Αφήσαμε το Ullapool, κ συνεχίσαμε την πορεία μας κάνοντας άλλα 140 χιλιόμετρα περίπου ψάχνοντας για να μείνουμε….  Βρήκαμε κάμποσα στον δρόμο μας, αλλά ήταν γεμάτα….  Φτάσαμε στο Kyle κ βρήκαμε σε ένα B & B εν μέσω βροχής, από τύχη, γιατί η ιδιοκτήτρια έλειπε όλη την μέρα από το σπίτι της, κι έτσι δεν μας πρόλαβαν άλλοι….  Η ώρα είχε φτάσει εννιά το βράδυ, ήμασταν πάνω στις μοτό αρκετές ώρες κ οι κοιλιές μας είχαν αρχίσει να διαμαρτύρονται έντονα….  Οι κουζίνες σε εστιατόρια κ Pubs είχαν κλείσει κι έτσι βολευτήκαμε σε ένα Ινδικό εστιατόριο….  

 Το Σάββατο 13/8 το πρωί, κι ενώ ο καιρός εξακολουθούσε να είναι πάντα έτοιμος για βροχή, αφήσαμε το Β & Β που μείναμε πίσω μας….  και ξεκινήσαμε για το Eilean Donan Castle, το πιο πολυφωτογραφημένο κ σήμα κατατεθέν της Σκωτίας.  Ήταν πραγματικά όμορφη εμπειρία η επίσκεψή μας στον χώρο του κάστρου.  Μετά το Eilean Donan Castle,  φύγαμε για το Isle of Skye υπό συνεχή βροχή και αέρα….  Επισκεφτήκαμε το αποστακτήριο του Talisker, το μοναδικό στο Isle of Skye, και ξεναγηθήκαμε στους χώρους όπου γίνεται η απόσταξη και η παραγωγή.  Πρωτόγνωρη εμπειρία!  Το απομεσήμερο, αφήσαμε πίσω μας το όμορφο Isle of Skye, και πορευτήκαμε προς το Fort William όπου καταλύσαμε.

Το πρωί της Κυριακής 14/8, κ αφού ξεκουραστήκαμε κ είχαμε ένα ωραίο πρωινό, αφήσαμε το όμορφο Fort William για μία ονειρεμένη διαδρομή μέχρι την Γλασκώβη. Πρώτα θα κάναμε μια στάση σε ένα μαγευτικό ψαροχώρι, το Oban, και μετά θα περιδιαβαίναμε τον εθνικό δρυμό, το Trossachs, μέρος που είναι ο συχνότερος προορισμός των Σκωτσέζων - και όχι μόνο -  μοτοσυκλετιστών…. γιά να καταλήξουμε στην Γλασκώβη.  Η πρώτη στάση της ημέρας, ήταν για καφεδάκι στο μαγευτικό ψαροχώρι, το Oban.  Κατόπιν χωθήκαμε μέσα στο ονειρεμένο Trossachs και κάναμε την απαραίτητη στάση στην Loch Katrine, όπου γευτήκαμε κάτι πεντανόστιμες σουπίτσες.....  Αφού εκστασιαστήκαμε με την περιήγησή μας στον εθνικό δρυμό Trossachs, κατόπιν κατηφορίσαμε προς Γλασκώβη όπου φτάσαμε νωρίς το απόγευμα και τακτοποιηθήκαμε στο High Tech ξενοδοχείο μας (πολύ προχώ….).  Μετά το απαραίτητο φρεσκάρισμα, ξεχυθήκαμε στους δρόμους της πόλης για να την ανακαλύψουμε…  Η Γλασκώβη, είναι η μεγαλύτερη πόλη της Σκωτίας και η τρίτη μεγαλύτερη στη Μεγάλη Βρετανία.  Μία βιομηχανική μεγαλούπολη η οποία είχε το δικό της χρώμα.... (κόκκινο γιά την ακρίβεια....).  

 

Την Δευτέρα 15/8, ημέρα αργίας, ετοιμαστήκαμε να αφήσουμε το High-Tec ξενοδοχείο μας (M Citizen) στην Γλασκώβη, και να οδηγήσουμε ως το Troon για να πάρουμε το πλοίο για το Larne, της Ιρλανδίας.  Σκοπός μας ήταν να σταματήσουμε πρώτα στο Belfast και μετά να καταλήξουμε στο Δουβλίνο.  Επιβιβαστήκαμε στο πλοίο, όπου το πλήρωμα, έδεσε τις μοτό με την δέουσα προσοχή και σεβασμό.  Πραγματικά με εξέπληξαν!  Φτάσαμε στο Larne μετά από δύο ώρες εν πλώ, και φύγαμε και δρόμο για το Belfast.  Γυρίσαμε λίγο την πόλη με τις μοτοσυκλέτες μας και σταματήσαμε για ένα snack.  Μετά το Belfast, κατηφορίσαμε για Δουβλίνο.  Στον δρόμο οι πινακίδες ήταν γραμμένες σε δύο γλώσσες, Αγγλικά και στα Ιρλανδικά….  Πρός το μεσημεράκι φτάσαμε στο ξενοδοχείο μας και αφού φρεσκαριστήκαμε, πήραμε το λεωφορείο για το κέντρο , αφού για άλλη μία φορά ψιλόβρεχε….  Η αλήθεια είναι…….ότι πήραμε το κλασσικό κόκκινο διώροφο λεωφορείο για να κάνουμε το χατίρι στον Κώστα που το είχε καημό να ανέβει σ' ένα τέτοιο….  Κατευθυνθήκαμε πρός το κέντρο και συγκεκριμένα στο Temple Bar, όπου ακούσαμε ζωντανή μουσική στο διάσημο Temple Bar, και ήπιαμε μία Guinness για την περίσταση……  

Την Τρίτη 16/8, αφήσαμε νωρίς-νωρίς το Δουβλίνο, για να προλάβουμε το πλοίο στο Rosslare.  Είχαμε στο πρόγραμμα να επισκεφτούμε το Rock of Cashel, και το Cork.  Όταν όμως την προηγούμενη προσπαθήσαμε να κλείσουμε εισιτήρια για το πλοίο, δεν υπήρχε διαθεσιμότητα σε άλλα δρομολόγια, παρά μόνο σε αυτό του πρωινού δρομολογίου, στις 08:45……  Έτσι ξεκινήσαμε πουρνό-πουρνό από το Δουβλίνο, με λίγο ψιλόβροχο(όπως πάντα…), για να καλύψουμε τα 150 χιλιόμετρα που μας χώριζαν με το λιμάνι του Rosslare….  Ο πλούς από το Rosslare (Ιρλανδία), έως το Fishguard (Αγγλία, Ουαλία), διάρκεσε τρείς ώρες περίπου…. Είχαμε κανονίσει να μείνουμε στο Bristol την συγκεκριμένη μέρα.  Ξεκινήσαμε λοιπόν για Μπρίστολ (Bristol), μιά πόλη με μεγάλη ναυτική παράδοση, όπου μετά από μία σύντομη επίσκεψη στο Cardiff, φτάσαμε νωρίς το μεσημέρι.  Το κανάλι του ποταμού Avon περικυκλώνει το κέντρο του Μπρίστολ. Γνωρίσαμε την πόλη περπατώντας κάμποση ώρα.  Το βραδάκι, για φαγητό fish & chips και μπύρα φυσικά.  

 

Την Τρίτη 17/8, ξεκινήσαμε νωρίς την μέρα μας….  Είχαμε 626 χιλιόμετρα να καλύψουμε από το Bristol ως την Reims και  επιπρόσθετα, είχαμε να επισκεφτούμε το Stonehenge και να περάσουμε κάτω από την Μάγχη με το Eurotunnel….  Αφού περιηγηθήκαμε στον χώρο του Stonehenge, ξεκινήσαμε για το Eurotunnel.  Έχω να παραθέσω όμως το εξής…  Το Stonehenge δεν μας έφερε το συναίσθημα της έκστασης, ίσως επειδή είμαστε Έλληνες και έχουμε μία πλούσια Ιστορία και πλούσια παρακαταθήκη, κληρονομιά των αρχαίων προγόνων μας.  Αν ήμασταν κάποιοι από τους πολλούς Ασιάτες που έφταναν σωρηδόν με τα τουριστικά λεωφορεία, ίσως να στεκόμασταν έκθαμβοι μπροστά από τις πέτρες….  Ίσως να ήμασταν επηρεασμένοι και από αυτά που έχουν γραφτεί κατά καιρούς για την γνησιότητα του Stonehenge….

Περάσαμε γιά άλλη μιά φορά υποθαλάσσια την Μάγχη με το Eurotunnel και συνεχίσαμε γιά την Ρέμς (Reims), την πόλη της σαμπάνιας, όπου φτάσαμε το απογευματάκι.  Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο στην Ρέμς ήταν ο καθεδρικός της, και ειδικά όταν φωτίστηκε το βράδυ.

Την Πέμπτη 18/8, αφήσαμε την Reims.  Ο Κώστας με την Ελπίδα θα πήγαιναν στο Colmar στην Αλσατία, που δεν το είχαν επισκεφτεί στο παρελθόν, κ η Βάνα κι εγώ θα πηγαίναμε στην Βασιλεία, αφού δύο χρόνια πριν, είχαμε περιηγηθεί το Colmar και τους δρόμους του κρασιού, στα απίστευτα κρασοχώρια….  Στον δρόμο για την Βασιλεία της Ελβετίας λοιπόν, όπου μετά από μία σύντομη επίσκεψη στο Nancy, φτάσαμε μεσημεράκι.  Συναντήσαμε αρκετή ζέστη και βρήκαμε παιδιά πλατσουρίζουν στα συντριβάνια της πόλης…..  Πιό πέρα είδαμε τους μεγαλύτερους να βγάζουν τα ρούχα τους, και φορώντας το μαγιό τους να κολυμπούν στα νερά του Ρήνου.  

Την Παρασκευή 19/8, αφήσαμε την Βασιλεία πίσω μας και ξεκινήσαμε για Μπολόνια (760 km), με πολλούς ενδιάμεσους προορισμούς….  Πρώτος προορισμός οι καταρράκτες του Ρήνου στο Schaffhausen όπου τα ορμητικά νερά του ποταμού που καταλήγουν σε καταρράκτες, μας υπενθυμίζουν την δύναμη της φύσης…..  Συνεχίσαμε προς το St Gallen και επισκεφτήκαμε το Altstatten ένα χωριό που βρίσκεται στην περιοχή του St. Gallen.   Είναι το χωριό που μένει ο φίλος μας ο Χάρης με την οικογένειά του, και είναι γιατρός όπως και η σύζυγός του.  Μετά την επίσκεψη στους φίλους μας, κατηφορίσαμε προς το Liechtenstein, στην πρωτεύουσα Vaduz….  Ένα χωριουδάκι μας έμοιαζε....  Αφήσαμε πίσω μας την Vaduz, και συνεχίσαμε νότια για Μπολόνια, όπου θα συναντιόμασταν με τον Κώστα και την Ελπίδα.  Στην διαδρομή, το πάσο του San Bernardino μου άρεσε πολύ και σίγουρα θα ξαναπάω εκεί....  Όχι με βροχή ελπίζω την επόμενη φορά....  Φτάσαμε στην Μπολόνια, και συναντήσαμε τον Κώστα με την Ελπίδα και περάσαμε ένα βράδυ εκεί.

 

Το Σάββατο 20/8, ξεκινήσαμε από Μπολόνια για Ανκόνα.  Από πρωί στον αυτοκινητόδρομο, γιατί κάτι που γίνονταν έργα από το Ρίμινι μέχρι την Ανκόνα για διαπλάτυνση του δρόμου, κάτι που ήταν Σάββατο πρωί και κάμποσοι θα έβγαιναν για Σαββατοκύριακο, αλλά και το γεγονός ότι το πλοίο αναχωρούσε στα 13:30, ξεκινήσαμε νωρίς, και δεν κάναμε κι άσχημα τελικά….  Ακόμα και στο ανέβασμα προς Μπολόνια, το πρόβλημα ήταν μεγάλο.  Τεράστιο μποτιλιάρισμα….  Φτάσαμε στην Ancona και επιβιβαστήκαμε στο πλοίο στην ώρα μας.  

Αυτό το ταξίδι τελείωσε το πρωϊνό της Κυριακής 21/8.

Στο ταξίδι στα Highlands έκανα κάτι διαφορετικό απ’ αυτό που έκανα σε προηγούμενα ταξίδια.  Συνταξιδεύσαμε με την Βάνα, μαζί με ένα άλλο ζευγάρι που δεν τους ξέραμε καλά-καλά….  Ο Κώστας και η Ελπίδα ήταν μία ευχάριστη έκπληξη σε όλα!  Ο Κώστας οδηγούσε όπως οδηγούσα κι εγώ οδηγούσα όπως οδηγούσε ο Κώστας.  Σε όλα μας τα ραντεβού, είτε ήταν πρωί για να συνεχίσουμε το ταξίδι μας, είτε ήταν για να περιηγηθούμε το μέρος που είχαμε καταλύσει, τα παιδιά ήταν πάντα στην ώρα τους!  Ακούραστοι πάνω στην μοτοσυκλέτα και το γέλιο δεν έλειπε ποτέ από τα χείλη τους!  Ακόμα και σε δύσκολες στιγμές, όταν η κούραση από την ατελείωτη οδήγηση κάποιων ημερών, και όταν δυσκολευόμασταν να βρούμε κατάλυμα, το χιούμορ δεν εξέλειπε!

Η Βάνα σταθερή αξία!  Όπως πάντα, άξια συνοδοιπόρος και φωτογράφος!  Δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις!  Χρυσός!

Και βέβαια να πω δυο κουβέντες για την μοτό μου, που έκανε 7,250 km χωρίς να μου αρνηθεί τίποτα (είμαι απαιτητικός καβαλάρης….), και χωρίς να μου ζητήσει τίποτε απολύτως.

Από τον εξοπλισμό μου, οι μπότες Rev’it (Apache), 16 μηνών μπότες, με πρόδωσαν και την πρώτη ημέρα βροχής “έμπασαν” για τα καλά….  Το αδιάβροχο παντελόνι της BMW, μετά από πέντε χρόνια αδιάλειπτης προσφοράς, παρέδωσε πνεύμα κοντά στον καβάλο…

Τα αντικατέστησα στην αντιπροσωπεία της BMW στο Northampton, με ίδιο αδιάβροχο της BMW και τις μπότες με τις BMW Pro Touring II (με Gore Tex), από τις οποίες έμεινα καταευχαριστημένος.  Κρίμα γιατί τις προηγούμενες μπότες τις πλήρωσα κάμποσο και ο πωλητής μου τις έδωσε για 100% αδιάβροχες….

Το κράνος που φορούσα BMW System 5, μου δημιούργησε μεγάλο πρόβλημα, γιατί η “αντιθαμβωτική” ζελατίνα του, ήταν μονίμως θολωμένη, και χρειαζόταν κάθε λίγο-ενώ έβρεχε- να την ανοίγω, για να ξεθαμπώνει….  Το νερό όταν άνοιγα την ζελατίνα, κυλούσε στο εσωτερικό της μέρος και δυσκόλευε την όρασή μου, και ταυτόχρονα έβρεχε το μικρόφωνο της ενδοσυνεννόησης και την βραχυκύκλωνε….

Τα ελαστικά μου (Michelin Anakee 2), μου ενέπνεαν ασφάλεια, κάθε στιγμή πάνω στον υπέροχο Αγγλικό ασφαλτοτάπητα, που κατά το 80% του ταξιδιού, ήταν βρεγμένος.  Ούτε μία φορά δεν ένοιωσα να μου φεύγει η μοτό, και ούτε μία φορά δεν ένοιωσα ανασφαλής.

Τέλος η επιλογή του προορισμού, μπορώ να πώ ότι ήταν ότι καλύτερο.  Η φύση σε όλο της το μεγαλείο.   Η τάξη, η οργάνωση του τρόπου ζωής, η καθαριότητα και οι υπηρεσίες που πρόσφεραν όπου κι αν βρισκόμασταν, ήταν σε υψηλά standards!    

Created by Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

http://bigtheme.net/
The Betst Bokies Romenia Bonus bet365 here.
Ламперия от ЕМСИЕН-3

We use cookies to improve our website and your experience when using it. Cookies used for the essential operation of the site have already been set. To find out more about the cookies we use and how to delete them, see our privacy policy.

I accept cookies from this site.

EU Cookie Directive Module Information