• sa
  • Highlands
  • K
  • H
  • MNE
  • F
  • R
  • Roma
  • SA
  • Un
  • a
  • 1
  • Transalpina Pass
  • Transalpina Pass
  • Romania
  • Riding....
  • Moldova....
  • My shadow...
  • Ukraine
  • In Evinos river reservoir, Greece...
  • Curving...
  • Montenegro...
  • Croatia...
  • Bosnia i Herzegovina...
  • Bosnia i Herzegovina...
  • In Graz, Austria...
  • In Montenegro...
  • Ljubljana...
  • Bled lake
  • Bled lake to Bohinj lake
  • Nockalmstrasse, Austria
  • Bohinj lake, Slovenia
  • Triglav National Park, Slovenia...
  • Triglav National Park, Slovenia...
  • Grossglockner, Austria...
  • Grossglockner Pass
  • Grossglockner, Austria...
  • Don't drink and drive...
  • Nockalmstrasse, Austria
  • Graz
  • Nockalmstrasse, Austria
  • Nockalmstrasse, Austria
  • Nockalmstrasse, Austria
  • A1, Croatia
  • Curving in MotoLeonidio Race...
  • In a Gas Station in Serbia
  • On the road...
  • On the road in Hungary...
  • On the road in Belarus...
  • In Minsk, Belarus...
  • In Russia...
  • Borders Belarus - Russia...
  • On the road in Russia...
  • Riding in Moscow, Russia...
  • In Red Square, Moscow, Russia...
  • In Red Square, Moscow, Russia...
  • On the road in Russia...
  • Crossing a bridge in Latvia...
  • On the road in Latvia...
  • On the road in Trakai, Lithuania...
  • On the road in Trakai, Lithuania...
  • In Trakai, Lithuania...
  • On the road in Poland...
  • In Automotodrom Brno, Czech Republic...
  • In Automotodrom Brno, Czech Republic...
  • In Trigrad Gorge, Bulgaria...
  • In Buzludzha Monument, Bulgaria...
  • Morocco...
  • Morocco...
  • Morocco...
  • Morocco...
  • My son Konstantinos
  • Falkirk, Scotland...
  • Biogradsko Jezero, Montenegro...
  • Fez, Morocco...
  • Rabat, Morocco...
  • Transfagarasan Pass, Romania...
  • Careterra Austral, Chile...
  • Unpacking my new baby...
  • Leonidio, Greece....
  • Transalpina Pass, Romania
  • Transalpina Pass, Romania
  • In Romania...
  • Riding...
  • Moldova...
  • In Evinos river reservoir, Greece...
  • Curving...
  • Montenegro...
  • Croatia...
  • Bosnia i Herzegovina...
  • Bosnia i Herzegovina...
  • In Graz, Austria...
  • Keeping notes of the trip, in Montenegro...
  • In Ljubljana, Slovenia...
  • In Bled lake, Slovenia...
  • On the road from Bled lake to Bohinj lake, Slovenia...
  • Crossing Nockalmstrasse, Austria...
  • In Bohinj lake, Slovenia...
  • Triglav National Park, Slovenia...
  • In Triglav National Park, Slovenia...
  • In Kaiser Franz Josef Hohe, Grossglockner, Austria...
  • Crossing Grossglockner Pass, Austria...
  • In Kaiser Franz Josef Hohe, Grossglockner, Austria...
  • In Benedikt, Slovenia...
  • Crossing Nockalmstrasse Pass, Austria...
  • Walking in Graz, Austria...
  • Crossing Nockalmstrasse Pass, Austria...
  • Crossing Nockalmstrasse Pass, Austria...
  • Crossing Nockalmstrasse Pass, Austria...
  • Heavy rain while crossing A1 Highway in Croatia...
  • Curving in MotoLeonidio Race...
  • In a Gas station in Serbia...
  • On the road...
  • On the road in Hungary...
  • On the road in Belarus...
  • In Minsk, Belarus...
  • In Russia...
  • Borders Belarus - Russia...
  • On the road in Russia...
  • Riding in Moscow, Russia...
  • In Red Square, Moscow, Russia...
  • In Red Square, Moscow, Russia...
  • On the road in Russia...
  • Crossing a bridge in Latvia...
  • On the road in Latvia...
  • On the road in Trakai, Lithuania...
  • On the road in Trakai, Lithuania...
  • In Trakai, Lithuania...
  • On the road in Poland...
  • In Automotodrom Brno, Czech Republic...
  • In Automotodrom Brno, Czech Republic...
  • In Trigrad Gorge, Bulgaria...
  • In Buzludzha Monument, Bulgaria...
  • On the road in Armenia...
  • Military Road - Georgia...
  • Silk Route - Armenia...
  • In Tabriz - Iran...
  • Caucasus Mountain - Georgia...
  • Military Road - Georgia...
  • Flame Towers - Baku (Azerbaijan)...
  • Genocide Memorial - Yerevan (Armenia)...
  • Kandovan Village - Iran...
  • Kazbegi - Georgia...
  • Military Road - Georgia...
  • Tatev Monastery - Armenia...
  • Iran...
  • Tbilisi - Georgia...
  • Yerevan - Armenia...
  • On the road in Azerbaijan...
Εκτύπωση

Kythira Island (August 2014)

Γράφτηκε από τον/την Thanasis Vavaroutas. Posted in Ταξίδια

 

   Το τραγούδι μπορεί να λέει ότι “Τα Κύθηρα ποτέ δεν θα τα βρούμε”, όμως εμείς τα βρήκαμε… Στα Κύθηρα δεν είχα ξαναπάει παρ’ ότι είχα ακούσει τα καλύτερα από φίλους μου! Απλά δεν έτυχε… Η ιδέα γιά τα Κύθηρα έπεσε στο τραπέζι από την φίλη μου την Έφη και την βρήκα υπέροχη! Επικοινώνησα με τον φίλο μου τον Δημήτρη που έχει εξοχικό στο νησί και αφού συνεννοηθήκαμε πότε θα παραθερίζει κι αυτός, κανόνισε την διαμονή μου σε ένα ξενώνα κοντά στην περιοχή που μένει.

   Άρχισα λοιπόν να “δουλεύω” με τον χάρτη του νησιού, με το τι μπορούμε να δούμε και να εξερευνήσουμε αλλά και με την διαδρομή που θα ακολουθούσα από την Πάτρα μέχρι την Νεάπολη απ΄ όπου θα επιβιβαζόμασταν στο πλοίο. Έκλεισα τα εισιτήρια με επιστροφή γιά το πλοίο κι έτσι αρχίσαμε να μετράμε τις μέρες μέχρι την αναχώρηση… Αύγουστο στα Κύθηρα λοιπόν και μέσα στο Δεκαπενταύγουστο!!!

   Ξεκίνησε η απαραίτητη προετοιμασία γιά το τι πράγματα θα πάρουμε μαζί μας αφού γιά την Έφη θα ήταν το πρώτο της ταξίδι με μοτοσυκλέτα, και όλα ήταν έτοιμα, φορτωμένα στην μοτό από το προηγούμενο βράδυ της αναχώρησης. Το πλοίο έφευγε από Νεάπολη στις 08:30 κι έτσι ξεκινήσαμε από Πάτρα στις 03:30 γιά να είμαστε στην ώρα μας. Το GPS (Garmin Zumo 660) μου έδειχνε ότι απείχαμε 365 χιλιόμετρα μέχρι το λιμάνι. Παρ’ όλο που ήταν Αύγουστος, την ψύχρα του την είχε τα ξημερώματα. Οι στολές μας όμως μας έκαναν να νοιώθουμε ασφαλείς στον δρόμο και άνετοι από θέμα θερμοκρασίας. Μαύρο σκοτάδι κι εμείς στον δρόμο. Το φεγγάρι ολόλαμπρο μας κράτησε την καλύτερη συντροφιά μέχρι να ξημερώσει!

   Ακολούθησα την Νέα Εθνική Οδό μέχρι την Κόρινθο κι από εκεί συνέχισα στον αυτοκινητόδρομο Κορίνθου-Τριπόλεως. Μετά την Τρίπολη πήρα τον δρόμο (Ε961) γιά Σπάρτη και μετά την Σπάρτη κάναμε την πρώτη μας στάση στην Σκάλα Λακωνίας γιά να πιούμε το πρώτο καφεδάκι της ημέρας, αφού είχε ήδη ξημερώσει... Το να με βρίσκει η ανατολή του ήλιου ταξιδεύοντας πάνω στην μοτό μου το θεωρώ απλά ΤΕΛΕΙΟ!!! Η Έφη παρ’ ότι ήταν η πρώτη της επαφή με το θέμα ‘‘Ταξίδι με μοτοσικλέτα’’, φαινόταν και ήταν άψογη! Πήραμε τις ανάσες μας, και ξανακαβαλήσαμε την μοτό γιά να καλύψουμε τα υπόλοιπα 75 χιλιόμετρα μέχρι τον... καταπέλτη του πλοίου που θα μας πήγαινε στά Κύθηρα. Ο δρόμος μετά την Τρίπολη μπορεί να είναι λίγο ‘‘δύσκολος’’ αφού είναι στενός σε κάμποσα σημεία του κι έχει αρκετές στροφές αλλά τουλάχιστον ο ασφαλτοτάπητας ήταν σε μιά αξιοπρεπή κατάσταση. Λίγο πρίν τις 08:00 φτάσαμε στην Νεάπολη και αφού πήραμε τα εισιτήριά μας από το πρακτορείο κατευθυνθήκαμε πρός το πλοίο που μόλις είχε φτάσει και ξεφόρτωνε κόσμο... Τελικά το πλοίο σήκωσε άγκυρα κατά τις εννιά αφού ο κόσμος που επιβίβασε ήταν αρκετός.  Ο πλούς διάρκεσε κοντά στην μιάμιση ώρα και αποβιβαστήκαμε στο Διακόφτι.

   Ο ξενώνας μας ήταν στο Λιβάδι μιά απόσταση 30 χιλιομέτρων περίπου από το λιμάνι. Άρχισα να οδηγώ στα Κύθηρα πλέον και κατά την διάρκεια της διαδρομής το βλέμμα προσπαθούσε να εγκλιματιστεί και να αφομοιώσει την γή που θα  μας φιλοξενούσε τις επόμενες μέρες... Αλλού ανοιχτός τόπος και αλλού περάσματα από στενά δρομάκια μέσα από τα χωριά που βρήκαμε στο διάβα μας. Αλλού ξεροβούνια και αλλού τοπία γεμάτα βλάστηση, μέρη, όπου το ξερό “κυκλαδίτικο” τοπίο δίνει από τη μια στιγμή στην άλλη τη θέση του στο πυκνό δάσος, με τη μυρωδιά του φρέσκου φασκόμηλου ( σήμα κατατεθέν του νησιού ) να σε ζαλίζει.

Αφού εντοπίσαμε τον ξενώνα μας, αφήσαμε τον εξοπλισμό αναβάτη στο δωμάτιο και ντυθήκαμε με ρούχα παραλίας προκειμένου να εξορμήσουμε στις παραλίες. Πρώτη στο μενού ήταν η παραλία η Κομπονάδα η οποία βρίσκεται στα ανατολικά του νησιού. Απείχε μόλις 8 χιλιόμετρα από το Λιβάδι και με οδηγό τον Δημήτρη -κάτοχος μιάς BMW GS1200- βρεθήκαμε σε μιά από τις άγριες παραλίες του νησιού. Βρίσκεται ανάμεσα στην Φυρή Άμμο του Καλάμου και το Καλαδί. Συναντήσαμε και την υπόλοιπη παρέα και απολαύσαμε το μπάνιο μας σε μιά παραλία με μεγάλα βότσαλα και πολύ βαθιά νερά.

   Η βραδιά μας άρχισε με ολόγιομο φεγγάρι στην αυλή του σπιτιού του Δημήτρη, κρέας να ψήνεται στα κάρβουνα, τσιπουράκι, με χαρούμενη και καλή παρέα και τελείωσε με τον φίλο μου και την κιθάρα του να μας συντροφεύουν με όμορφα τραγούδια...

   Η επόμενη μέρα μας βρήκε πάνω στην μοτοσικλέτα να πηγαίνουμε πρός τον Αβλέμονα ένα γραφικό ψαροχώρι στα ανατολικά των Κυθήρων, 16 χιλιόμετρα απόσταση από το Λιβάδι. Η διαδρομή όμορφη, η μεγαλύτερη σε ξερό τοπίο με θαμνώδη βλάστηση, η οποία έγινε πιό πράσινη πρίν μπούμε στο χωριό. Ο Αβλέμονας είναι ίσως το πιό όμορφο χωριό του νησιού... Ο κολπίσκος του είναι τόσο ‘‘κλειστός’’ που δημιουργεί μία φυσική πισίνα όπου χαίρονται το κολύμπι μικροί και μεγάλοι. Αφού εξερευνήσαμε το χωριό, καθίσαμε σε ένα καφέ και απολαύσαμε το καφεδάκι μας με θέα τον όμορφο κολπίσκο και το βραχώδες ανάγλυφο που τον σχηματίζει... Τι απίστευτες στιγμές ζούμε σε αυτή την υπέροχη Ελλάδα μας!!!

   Πήραμε τον δρόμο της επιστροφής πρός το Λιβάδι γιά να πάμε γιά μπανάκι στο Μελιδόνι, το οποίο ήταν τελείως αντίθετα από το μέρος που είμασταν, αφού βρίσκεται στην νοτιοδυτική πλευρά του νησιού. Από το Λιβάδι κινηθήκαμε πρός Πούρκο και μετά πρός Κασιματιάνικα. Μετά τη διασταύρωση με τον τσιμεντόδρομο στα αριστερά, εμείς συνεχίσαμε στον χωματόδρομο, και είδαμε στα αριστερά μας ένα από τα λίγα εναπομείναντα ασβεστοκάμινα. Πάνω στα απόκρημνα βουνά, στα ανατολικά, φωλιάζει η Μονή της Αγίας Ελέσας και από κάτω οι καλλιεργημένες εκτάσεις και τα μελίσσια και μπροστά μας η παραλία ανάμεσα στα βράχια, με τη Χύτρα (η βραχονησίδα) να αρμενίζει στο σκουρόχρωμο πέλαγος, ολοκληρώνουν το πραγματικά εντυπωσιακό τοπίο.  Κατηφορίσαμε στο σχετικά βατό χωματόδρομο προς την εξωτική παραλία με τα γαλάζια νερά, όπου φτάσαμε έπειτα από 2,5 χιλιόμετρα. Το Μελιδόνι είναι μια θαλασσινή αγκαλιά με χρυσαφένια άμμο που δεν κολλάει στα ρούχα, με νότιο προσανατολισμό, υπέροχα βράχια να την προστατεύουν σαν βραχίονες και μια μικρότερη παραλία προς τα δεξιά, για όσους θέλουν ησυχία. Το γεγονός ότι ήταν και οργανωμένη η παραλία αλλά και το service της Εύας μας έκαναν να ξετρελαθούμε με το Μελιδόνι. Αργά το μεσημέρι και αφού είχαμε χορτάσει το μπάνιο αλλά και την ξάπλα στις ξαπλώστρες φύγαμε γιά το Καψάλι, το επίνειο της Χώρας και μια από τι πιο ανεπτυγμένες τουριστικά περιοχές του νησιού. Αποτελεί, αναμφισβήτητα, σημείο αναφοράς για κάθε παραθεριστή. Βρίσκεται σε μια από τις ωραιότερες και πιο ειδυλλιακές τοποθεσίες του νησιού. 
Ο οικισμός είναι κτισμένος γύρω από το φυσικό κλειστό λιμάνι που σχηματίζεται κάτω από το βενετσιάνικο κάστρο της Χώρας. Μετά από υπόδειξη του φίλου μου του Δημήτρη, αναζητήσαμε την ταβέρνα του Μάγου όπου γευτήκαμε τα υπέροχα ψαρικά του…

Το απόγευμα πρίν το σούρουπο βρεθήκαμε στην Χώρα η οποία είναι κτισμένη γύρω από το Μεσαιωνικό Κάστρο, το οποίο είναι κτισμένο πάνω σ' ένα βραχώδες ύψωμα και χρονολογείται από το 1503. Η πόλη άρχισε να κτίζεται από τους Ενετούς τον 13ο αιώνα και από τα τέλη του 15ου αιώνα άρχισε να επεκτείνεται και εκτός των τειχών του Κάστρου. Πρώτη μας προτεραιότητα ήταν να ανέβουμε στο κάστρο να το περιηγηθούμε και να θαυμάσουμε από εκεί το ηλιοβασίλεμα, επιλογή η οποία μας αποζημίωσε στον μέγιστο βαθμό. Προσκυνήσαμε στην Παναγία την Μυρτιδιώτισσα, που βρίσκεται στην πλατεία του διοικητηρίου και σεργιανίσαμε στους χώρους του κάστρου μέχρι να αρχίσει να σκοτεινιάζει γιά τα καλά.

Αφού έπεσε ο ήλιος βρεθήκαμε να περπατάμε στα σοκάκια της Χώρας. Η λιτότητα στην κατασκευή των οικοδομημάτων, τα στενά δρομάκια, οι καμάρες, τα ασβεστωμένα σπίτια και οι γλάστρες με τα πολύχρωμα λουλούδια θυμίζουν έντονα κυκλαδίτικο τοπίο. Εντυπωσιαστήκαμε από το πλήθος των Βυζαντινών εκκλησιών που συναντήσαμε στην Χώρα. Βρήκαμε τραπέζι σε ένα από τα καφέ της κεντρικής πλατείας και την αράξαμε πίνοντας τα ποτάκια μας μέχρι να αρχίσει να μας ‘‘βγαίνει’’ η κούραση της ημέρας και να αναζητήσουμε τον ξενώνα μας.

   Ανήμερα της Παναγίας, αφού πήραμε το πρωϊνό μας, ετοιμαστήκαμε γιά τις παραλίες... Ναί, όχι γιά μία αλλά γιά δύο.... Την Φυρή Άμμο και τον Χαλκό! Και οι δύο βρίσκονται στο νοτιοανατολικό μέρος του νησιού και είχαμε συστάσεις... Πρώτα επισκεφτήκαμε την Φυρή Άμμο, την οποία γιά να την προσεγγίσεις πρέπει να καλύψεις και ένα κομμάτι χωμάτινου δρόμου. Παρ’ όλο που μας άρεσε πολύ η παραλία, λόγω του ότι δεν ήταν οργανωμένη κι εμείς δεν είχαμε τον απαραίτητο εξοπλισμό παραλίας, επιλέξαμε την επιλογή δύο που ακούει στο όνομα Χαλκός. Επιστρέψαμε πίσω στον δρόμο που πάει πρός Κάλαμο. Βρήκαμε την πινακίδα που μας έδειχνε που πρέπει να στρίψουμε γιά Χαλκό. Καλύψαμε το τελευταίο κομμάτι του δρόμου που ήταν χώμα και βρεθήκαμε σε μιά από τις πιο φημισμένες παραλίες του νησιού όπου το βότσαλο, τα βράχια, οι απόκρημνες πλαγιές δεξιά και αριστερά και τα καταγάλανα νερά δικαιολογούν το γεγονός. Στην επιστροφή μας πρός τον ξενώνα, σταματήσαμε στο Λιβάδι, στον Πιέρρο όπου μας είχε πεί η φίλη μας η Αλέξια να δοκιμάσουμε οπωσδήποτε τις σπεσιαλιτέ του. Είναι νόμος….δεν υπάρχει καλύτερη πληροφορία από αυτή του ντόπιου (τις περισσότερες φορές)! Η επιλογή του συγκεκριμένου εστιατορίου ήταν “λίρα εκατό”!

     Γιά την απογευματο-βραδυνή μας βόλτα είχαμε κατά νού το Καψάλι γιά beach nightlife. Αφήσαμε το Λιβάδι και αφού περάσαμε την Χώρα αρχίσαμε να κατηφορίζουμε τον υπέροχο ελικοειδή δρόμο πρός το Καψάλι. Η ελικοειδής αυτή διαδρομή μας προσέφερε ένα αξέχαστο θέαμα καθώς σε κάθε στροφή που παίρναμε και μια διαφορετική θαυμάσια εικόνα της εμφανιζόταν μπροστά μας. Το Καψάλι έδειχνε τόσο όμορφο από ψηλά…. Αλλά και όταν έδυσε ο ήλιος και άναψαν τα φώτα στο κάστρο που ήταν από πάνω μας το μέρος απέπνεε μιά μαγεία μοναδική!!!

   Την επομένη της Παναγίας, αφού ήταν και η τελευταία μέρα μας στο νησί αποφασίσαμε με την Έφη να πάμε γιά μπάνιο στην παραλία που μας άρεσε περισσότερο…. Στο Μελιδόνι. Καβαλήσαμε την μηχανή και νά ‘μαστε και πάλι στο Μελιδόνι! Μας τρέλλανε κυριολεκτικά αυτή η παραλία με τα απίστευτα νερά της! Αυτή είναι η Ελλάδα μας! Τέτοιες παραλίες και τέτοια νερά δεν τα βρίσκεις πουθενά! Αυτός είναι και ο λόγος ο οποίος όταν ταξιδεύω στο εξωτερικό δεν επιδιώκω να κάνω μπάνιο στην θάλασσα… εκτός από κανά δυό φορές στον Ατλαντικό, μία στον Ειρηνικό και κάμποσες στον κόλπο του Μεξικό….

Αργά το μεσημέρι στην επιστροφή μας κατευθυνθήκαμε πρός Κάλαμο γιά να δοκιμάσουμε τις τοπικές γεύσεις στην Φιλιώ, αλλά ήταν λίγο νωρίς και η ταβέρνα άνοιγε αργότερα… Κρίμα… next time! Ευχάριστη λύση ο Μάγος στο Καψάλι! Γιά άλλη μία φορά απολαύσαμε τα θαλασσινά του!!! Σταθερή αξία!

   Το απόγευμα της ίδιας μέρας πήραμε τον δρόμο γιά τα Μητάτα ένα χωριό-κόμβος που είναι χτισμένο σε ύψωμα και έχει μιά υπέροχη πλατεία-μπαλκόνι, όπου απολαύσαμε τον καφέ μας αγναντεύοντας το τοπίο που απλωνόταν μπροστά μας. Το παραδοσιακό αυτό χωριό βρίσκεται στα κεντρικά και δυτικά του νησιού με πανοραμική θέα την νότια πλευρά του νησιού που είναι εντυπωσιακή. 'Εχει αρκετά παραδοσιακά σπίτια. Η νότια πλευρά της περιοχής του χωριού είναι πλούσια σε βλάστηση, με μεγάλη ποικιλία δέντρων και φυτών. Η μισογκρεμισμένη εκκλησία (από σεισμό του παρελθόντος) που βρίσκεται στην πλατεία τράβηξε την προσοχή μας και νοιώσαμε μία θλίψη… Ο ήλιος είχε πέσει όταν τελειώσαμε τον καφέ μας και στα διπλανά μας τραπέζια είχαν αρχίσει να σερβίρουν κάτι ψητές μπριζόλες μαζί με άλλου είδους πειρασμούς κι έτσι ανεβήκαμε στην μοτό και κατευθυνθήκαμε στο χωριό Φράτσια όπου είχε πανηγύρι… Πολύς κόσμος, ντόπιοι, αρκετοί Έλληνες μετανάστες που είχαν έρθει για διακοπές, ξένοι τουρίστες, μουσική, χορός, άφθονο κρασί και ψητά και αρκετό κέφι μας κράτησαν μέχρι αργά…

   Έφτασε η μέρα της αναχώρησης… σνίφ… Μία τελευταία πρωϊνή βόλτα στην Χώρα γιά να αγοράσουμε φατουράδα, ( τοπικό λικέρ με κανελογαρίφαλο και τσίπουρο ), και στον Μυλοπόταμο γιά να αγοράσουμε τα φημισμένα παξιμάδια λαδιού του νησιού. Μαζέψαμε τα πράγματά μας από τον ξενώνα, φορτώσαμε την μοτό και αφού χαιρετήσαμε την αεικίνητη οικοδέσποινά μας αναχωρήσαμε γιά το Διακόφτι όπου μας περίμενε η Πορφυρούσα, το πλοίο της γραμμής γιά να μας πάει στην Νεάπολη. Φτάνοντας κοντά στο Διακόφτι, σταματήσαμε σε ένα ύψωμα απ’ όπου είχαμε πανοραμική θέα στο επίνειο αλλά και στην βραχονησίδα δίπλα από το λιμάνι όπου είναι μισοβυθισμένο δίπλα της ένα εμπορικό πλοίο. Γεμίσαμε την ψυχή μας και τον νού μας με αυτές τις τελευταίες εικόνες και πήραμε τον δρόμο γιά τον καταπέλτη του πλοίου…

   Μές στο καταμεσήμερο στα μέσα Αυγούστου πήραμε τον δρόμο της επιστροφής γιά Πάτρα… Ξέρω, είναι λυπηρό όταν κάτι τελειώνει αλλά πάντα κάτι καινούργιο υπάρχει στα “σκαριά”, κι έτσι δεν πρέπει να μας κυριεύει η μελαγχολία γιά αυτό που τελείωσε. Τα 365 χιλιόμετρα που μας χώριζαν από το σπίτι μας, τα καταβρόχθισε πρόθυμα μπέμπα μου! Αργά το απόγευμα φτάσαμε στον προορισμό μας γεμάτοι από ένα απίθανο break μέσα στον καυτό Αύγουστο...

 

Created by Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

http://bigtheme.net/
The Betst Bokies Romenia Bonus bet365 here.
Ламперия от ЕМСИЕН-3

We use cookies to improve our website and your experience when using it. Cookies used for the essential operation of the site have already been set. To find out more about the cookies we use and how to delete them, see our privacy policy.

I accept cookies from this site.

EU Cookie Directive Module Information